بانو پروین صالح

«پروین صالح» را کسانی می‌جویند که می‌خواهند بدانند بنیان‌گذار آموزشگاه موسیقی ظریف چه سابقه‌ای در اجرا و تدریس داشته است.

مسیر حرفه‌ای بانو پروین صالح از هنرستان موسیقی ملی آغاز شد؛ جایی که زیر نظر استادان برجسته موسیقی آن دوره آموزش دید و پایه‌های دانش و مهارت موسیقایی خود را شکل داد.

او در سال ۱۳۳۸، پس از فارغ‌التحصیلی از هنرستان موسیقی ملی که در آن زمان به ریاست زنده‌یاد روح‌الله خالقی اداره می‌شد، به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و به عنوان هنرآموز موسیقی در مدارس تهران مشغول به تدریس شد.

سال‌های تحصیل او با حضور در محضر استادان بزرگی همراه بود. از جمله استادانی که بانو پروین صالح از دانش و تجربه آن‌ها بهره برد می‌توان به ابوالحسن صبا، جواد معروفی، حسین تهرانی، موسی معروفی و غلامحسین بنان اشاره کرد.

این دوره آموزشی، پایه‌ای مهم برای سال‌های بعد فعالیت حرفه‌ای او در زمینه تدریس و نوازندگی بود.

فعالیت حرفه‌ای بانو پروین صالح تنها به آموزش موسیقی محدود نشد. او همزمان با تدریس در مدارس تهران، سال‌ها در ارکسترهای مختلف وزارت فرهنگ و هنر نیز به نوازندگی پرداخت.

او به مدت ۲۳ سال نوازنده کلارینت در ارکسترهای این وزارتخانه بود و همچنین حدود ۲۰ سال در ارکستر سازمان ملی به سرپرستی استاد فرامرز پایور به نوازندگی قیچک پرداخت.

همراهی با ارکستر ملی، فرصت حضور در برنامه‌ها و سفرهای هنری مختلف را برای او فراهم کرد؛ سفرهایی که با هدف معرفی و شناساندن موسیقی ملی ایران در خارج از کشور انجام می‌شد.

در سال ۱۳۴۲، بانو پروین صالح به دعوت مرحوم داوود پیرنیا، بنیان‌گذار و سرپرست برنامه گل‌ها، به رادیو ایران راه یافت.

او در سال‌های فعالیت خود در رادیو، در ارکستر گل‌ها به عنوان نوازنده ویولن حضور داشت و با ارکسترهایی به سرپرستی استاد روح‌الله خالقی و استاد جواد معروفی همکاری کرد.

این دوره یکی از بخش‌های مهم فعالیت حرفه‌ای او بود و نام او را در میان نوازندگان فعال موسیقی رادیو ایران قرار داد.

بانو پروین صالح در فاصله سال‌های ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۴ نیز در تلویزیون ملی ایران فعالیت داشت.

او به دعوت مرحوم مرتضی حنانه با ارکستر تلویزیون همکاری کرد و در این سال‌ها به عنوان نوازنده در برنامه‌های موسیقایی حضور داشت.

تجربه فعالیت در مدرسه، رادیو، ارکستر و تلویزیون باعث شد مسیر حرفه‌ای او همزمان دو وجه مهم داشته باشد: آموزش موسیقی و اجرای حرفه‌ای.

پس از نزدیک به نیم قرن فعالیت در حوزه موسیقی، بانو پروین صالح با هدف کمک به آموزش و گسترش موسیقی ملی ایران، در تأسیس آموزشگاه موسیقی ظریف نقش اصلی ایفا کرد.

ایده آموزشگاه بر این پایه شکل گرفت که نسل‌های جوان‌تر بتوانند موسیقی را در محیطی آموزشی و زیر نظر استادان باتجربه یاد بگیرند و ارتباط خود را با میراث موسیقی ایرانی حفظ کنند.

آموزشگاه ظریف از سال ۱۳۸۳ فعالیت خود را آغاز کرد و در ادامه، به محل آموزش سازهای ایرانی و کلاسیک برای هنرجویان مختلف تبدیل شد.

بانو پروین صالح همسر استاد هوشنگ ظریف، نوازنده و مدرس برجسته تار و از چهره‌های ماندگار موسیقی ایرانی، بود.

فعالیت مشترک و پیوند این دو هنرمند با آموزش موسیقی، بخش مهمی از داستان شکل‌گیری آموزشگاه موسیقی ظریف است.

نام آموزشگاه نیز از همین میراث هنری آمده و همچنان ارتباط خود را با سنت آموزش موسیقی ایرانی حفظ کرده است.